του Παναγιώτη Λιάκου

    Δημοσιεύτηκε: 22 Ιούλιος 2015

    Το προσχηματικό δημοψήφισμα με το δυσνόητο ερώτημα για τις «προτάσεις Γιούνκερ» κατάφερε ακόμα ένα σημαντικό πλήγμα στην αιμάσσουσα οικονομία της χώρας. Οι αλυσιδωτές αντιδράσεις από την περιπέτεια των κλειστών τραπεζών, των capital controls και της απότομης διακοπής κάθε σημαντικής εμπορικής δραστηριότητας δεν είναι δυνατόν να υπολογιστούν με ακρίβεια όσο δεν έχουμε απομακρυνθεί αρκετά από την χρονική εστία της πολιτικής και οικονομικής έκρηξης.

    Δημοσιεύτηκε: 10 Ιούλιος 2015

    Ο Μαδούρο μας έστειλε συχαρίκια. Κι ο Φιντέλ. Ο Κιμ Γιονγκ Ουν δεν έχει στείλει ακόμα. Μάλλον θα σημαδεύει κάνα συνωμότη θείο του με αντιαεροπορικά...

    Δημοσιεύτηκε: 06 Ιούλιος 2015

    Η γενναιότητα όσων ψήφισαν ΟΧΙ θα φανεί σε όλους εξαιρετικά χρήσιμη από αύριο, αλλά και για όλο το μεγάλο διάστημα της γεωμετρικής αύξησης των συνεπειών της κρίσης, που έπεται. Η ήττα του ΝΑΙ έχει πολλούς πατέρες. Ασφαλώς, μερικοί μοιραίοι εξ αυτών είναι όλοι όσοι βγήκαν στα ΜΜΕ (που έπαιζαν μονοθεματικά το ΝΑΙ) να πάρουν θέση υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας.

    Δημοσιεύτηκε: 30 Ιούνιος 2015

    «Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να κάνεις τα πράγματα: ο σωστός»
    Αμερικανική παροιμία

    Δημοσιεύτηκε: 28 Μάιος 2009

    Θεσσαλονίκη, 13 Νοεμβρίου 2006. Εργατο-υπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Παρουσίαση του "Μακεδονικού Αναγνωστικού", ενός βιβλίου που αξιοποιείται έντονα από τη σκοπιανή προπαγάνδα για την απόδειξη ενός παιδικού παραμυθιού που γίνεται πιστευτό από όλους όσοι αγνοούν την Ιστορία. Δηλαδή, για την ύπαρξη "μακεδονικού" έθνους διάφορου από το ελληνικό. Εννοείται ότι δεν πρόκειται για ελληνικό αναγνωστικό, αλλά για εγχειρίδιο γραμμένο στο ιδίωμα των Σκοπίων. Δίπλα στο πάνελ ένα πανό όπου δέσποζε το πρόσωπο του Γκότσε Ντέλτσεφ, του εθνικού ήρωα της FYROM.

    Δημοσιεύτηκε: 18 Οκτώβριος 2004

    Όταν συστηματικά στρέφεις την πλάτη στην αλήθεια αποφεύγοντας να την κοιτάξεις καταπρόσωπο τότε εκείνη θα σε υποχρεώσει να την δεις - και το θέαμα θα είναι ακόμα πιο άσχημο απ' όσο περίμενες.

    Όταν αρνείσαι να ακούσεις μερικές φωνές που σε προειδοποιούν για τα χειρότερα θα υποχρεωθείς να τα ζήσεις.

    Όταν αποφασίσεις να θυσιάσεις την αξιοπρέπειά σου για να εξασφαλίσεις (έτσι νομίζεις) την ελευθερία σου θα απολέσεις αμφότερες.

    Δημοσιεύτηκε: 27 Μάιος 2004

    Η στήλη αυτό το μήνα δεν ήταν δυνατόν να αγνοήσει το μείζον «εθνικό» θέμα που ανέκυψε στην Κωνσταντινούπολη, δηλαδή τον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον. Φυσικά, δεν πρόκειται να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας σε ζητήματα του τύπου «γιατί η Σερτάμπ Ερενέρ αβάνταρε σκανδαλωδώς την ουκρανική συμμετοχή». Αντιθέτως, θα στοχεύσουμε κατευθείαν στην καρδιά του «Θηρίου», στον απροσχημάτιστο και έξαλλο φυλετισμό που έδειξε τα δόντια του με αφορμή ένα απλό μουσικό διαγωνισμό.

    Δημοσιεύτηκε: 13 Ιανουάριος 2004

    Σκόρπιες είναι οι σκέψεις στην αρχή του χρόνου. Η παραζάλη της υποχρεωτικής χαράς του προσκυνητή της κατανάλωσης δεν αφήνει και πολύ χώρο στην λογική, τον ειρμό, την συγκρότηση. Τα τρία κομμάτια που ακολουθούν είναι κομμάτια από το κακόσχημο παζλ της καθημερινότητάς μας, της πολιτικής, της «ενημέρωσης». Στήθηκαν όπως στήθηκαν και γράφτηκαν όπως γράφτηκαν με βάση τις ... παραπομπές τους. Ο ελληνικός λόγος έχει προ πολλού αποφανθεί για τα αίτια και τις λύσεις των δεινών μας - τα οποία σήμερα φαντάζουν δυσεπίλυτα και κορακοζώητα. Πάντως, ευτυχείτε!

    Δημοσιεύτηκε: 25 Νοέμβριος 2003

    «Αυτή είναι η Ελλάδα. Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει. Μια χώρα που κατά πλειοψηφία κατοικείται από ανθρώπους μίζερους, μισαλλόδοξους, ιδιοτελείς, συντηρητικούς, ανασφαλείς και φοβισμένους. Αλλά μια χώρα που έχει μάθει να κοροϊδεύει τον εαυτό της, να ζει με ψεύτικα πιστοποιητικά και να βαυκαλίζεται με πλαστά γαλόνια». Ι.Πρετεντέρης, Το Βήμα της Κυριακής, 9/11/2003

    Δημοσιεύτηκε: 14 Ιούλιος 2003

    «Αχ!» Δεν πρόλαβε να πει τίποτε άλλο. Μόνο αυτή η χαμηλόφωνη κραυγή, ο λυγμός, ξέφυγε από το ματωμένο στόμα του. Κι έπεσε κάτω ανήμπορος. Η βαριά αρματωσιά του έκανε οδυνηρότερη την πτώση. Η σπαθιά που είχε δεχτεί, είχε ανοίξει ένα μεγάλο, κατακόκκινο αυλάκι που ξεκίναγε από το στήθος και κατέληγε στη βάση της κοιλιάς, ακριβώς επάνω απʼ τα αχαμνά του. Ένιωθε το αίμα να κυλάει απʼ την πληγή, άδειαζε σαν φλασκί με κρασί που τρύπησε. Έπρεπε να είναι πολύ πιο προσεκτικός στην αναμέτρησή του με το μισθοφόρο φονιά, το τσιράκι του σατράπη που απάντησε στο δρόμο του.

    Σελίδες