του Γιάννη Παναγιωτακόπουλου

    Δημοσιεύτηκε: 02 Σεπτέμβριος 2011

    «Τον άρχοντα, τριών δει μέμνησθαι. Πρώτον, ότι ανθρώπων άρχει. Δεύτερον, ότι κατά νόμους άρχει. Τρίτον δε, ότι ουκ αεί άρχει». Αγάθων

    Δημοσιεύτηκε: 26 Αύγουστος 2011

    Στον αγώνα που έχουμε ξεκινήσει, έχουμε γνώση πως είναι αναπόφευκτο να περπατήσουμε και στα τέσσερα στάδια του δρόμου κάθε επαναστάτη. Κάθε φορά στην ιστορία που κάποιοι διεκδικούσαν ένα ζήτημα που έθιγε τα συμφέροντα του εκάστοτε κατεστημένου, ήταν υποχρεωμένοι να διέλθουν αυτά τα στάδια. Στην αρχή θα σε αποσιωπήσουν, μετά θα προσπαθήσουν να σε γελοιοποιήσουν, αν δεν τα καταφέρουν θα σε πολεμήσουν λυσσαλέα κι αν αντέξεις να διέλθεις και τα τρία αυτά στάδια στο τέλος θα δικαιωθείς.

    Δημοσιεύτηκε: 06 Απρίλιος 2011

    Με αφορμή το βιντεάκι Έξω οι Ναζί και επειδή είδα πολλούς που τσιτώσανε, δύο λόγια για να ξεκαθαρίζουμε. Όποιος επιλέγει να ασχοληθεί με την πολιτική κρίνοντας τους άλλους, καλό είναι να γνωρίζει πως και ο ίδιος θα κριθεί. Οπότε πιστεύω πως οι ξεκάθαρες κουβέντες, οδηγούν σε ξεκάθαρη κρίση και ξεκάθαρα συμπεράσματα. Απλά λοιπόν:

    Δημοσιεύτηκε: 14 Μάρτιος 2011

    Από πέρυσι που το λαθρονομοσχέδιο και η σθεναρή αντίσταση του Πατριωτικού χώρου, έφερε στο προσκήνιο την συζήτηση γύρω από την έννοια της εθνικής ταυτότητας, έχει γίνει πλέον όσο ποτέ διακριτός ο διαχωρισμός του πολιτικού κόσμου σε δύο στρατόπεδα ουσιαστικής διαφοροποίησης. Σε αυτούς που αντιλαμβάνονται την έννοια του πολίτη ως ταυτοποίηση του υπηκόου ενός κράτους και σε εκείνους που την εννοούν ως ταύτιση με την ζωή του Έθνους, του οποίου πολιτική οργάνωση αποτελεί το κράτος.

    Δημοσιεύτηκε: 17 Ιανουάριος 2011

    Παρ' ότι πολλοί συναγωνιστές με παρότρυναν λέγοντάς μου «μην πέσεις στο επίπεδο να ασχοληθείς», «δεν αξίζει να δίνεις σημασία» κ.λπ., θα πράξω το αντίθετο, πρώτον διότι προσωπικά δεν έχω μάθει να κρύβομαι (ιδιαίτερα κατόπιν απειλών) και δεύτερον διότι το μείζον της όλης υπόθεσης είναι πολιτικό και όχι προσωπικό.

    Δημοσιεύτηκε: 13 Δεκέμβριος 2010

    Δυστυχώς, ό,τι είπαμε εχθές από νωρίς το απόγευμα ότι έπρεπε να αποφευχθεί, από τους επισήμους παράγοντες και δημοσιογράφους, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων για πρώτη φορά βρέθηκαν στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα, ακριβώς αυτό έγινε εχθές και σήμερα.

    Δημοσιεύτηκε: 28 Ιούλιος 2010

    Που να το φανταζόταν κι αυτός ο λοχίας, που τράβηξε ουρλιάζοντας την σκανδάλη για να σου στείλει την πρώτη σφαίρα κατάστηθα, πως μόλις πέντε εκατοστά μολύβι, είχαν την δύναμη να σμιλέψουν ανεξίτηλα την μορφή σου, σαν σε γρανίτη, μέσα στον χωροχρόνο.

    Δημοσιεύτηκε: 06 Αύγουστος 2009

    Ο Καζαντζάκης, εκτός από το ποίημα που συνέγραψε για τον θάνατο του Ίωνα Δραγούμη, στο βιβλίο του «Συμπόσιον» κάνει σημαντικές αναφορές στο πρόσωπο του, που έχουν μείνει κατά το πλείστον άγνωστες. Στο βιβλίο αυτό περιγράφεται ένας φανταστικός διάλογος κάποιων φίλων γύρω από θέματα όπως ο Θεός, η Πατρίδα, η Μεγάλη Ιδέα. Σε αυτόν τον διάλογο εμφανίζεται ο Ίων Δραγούμης με το όνομα «Κοσμάς», ενώ ο Νίκος Καζαντζάκης με το όνομα «Άρπαγος». Ιδού ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα που καταδεικνύει και την εκτίμηση που είχε ο Καζαντζάκης για το πρόσωπο του Δραγούμη:

    Δημοσιεύτηκε: 06 Νοέμβριος 2008

    Κάποτε το πολιτικό κατεστημένο και τα κόμματα επένδυαν στον αποπροσανατολισμό της νεολαίας με τα γνωστά παλαιοκομματικά μέσα του εκμαυλισμού, της εξασφάλισης μίας θεσούλας, των θεωρητικών ονείρων για επίγειους σοσιαλιστικούς παραδείσους ή για φιλελεύθερα τέλη -ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά- της ιστορίας ημών. Η αδυναμία παροχής νέων οραμάτων, πραγματικών ή κατασκευασμένων, δεν κατέδειξε μόνο την παντελή αναισθητοποίηση των κοινωνικών αισθητήρων του συστήματος, το οποίο αδυνατεί να κατανοήσει πως τα παραμύθια του δεν συγκινούν πλέον τις μάζες της νεολαίας.

    Δημοσιεύτηκε: 19 Οκτώβριος 2008

    Ένας από τους βασικούς πυλώνες της ιδεολογικής κυριαρχίας της διεθνιστικής Αριστεράς στην Ελλάδα, είναι αυτός του πνευματικού χώρου των Πανεπιστημίων.

    Σελίδες