του Παναγιώτη Δούμα

    Δημοσιεύτηκε: 29 Απρίλιος 2002

    Δεν γνωρίζω αν αυτό αποτελεί κάποια εξαίρεση, αλλά από την αυγή της χρονιάς που διανύουμε έχω την αίσθηση ότι βάλλομαι μαζί με το στενότερο οικογενειακό και φιλικό μου περιβάλλον από έναν απίστευτο κρατισμό, από μία ηλίθια γραφειοκρατία και μία αδικαιολόγητη σχολαστικότητα από πλευράς δημοσίων φορέων, τη στιγμή που το αίσθημα της αδικίας και της ανισότητος απέναντι στον νόμο με κατακυριεύει και με βασανίζει.

    Δημοσιεύτηκε: 22 Απρίλιος 2002

    Τα αποτελέσματα των γαλλικών προεδρικών εκλογών της περασμένης Κυριακής μας έδωσαν πολλές χαρές. Η νίκη - ουσιαστικά - του Ζαν Μαρί Λεπέν θα αποτελέσει ορόσημο για το μέλλον της Ευρώπης και για την τύχη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Με λίγη τόλμη θα μπορούσε κανείς να πει ότι η ίδια η τύχη αυτής της Παγκοσμιοποιήσεως επηρεάζεται από αυτό το γεγονός. Πέραν όμως της ιδεολογικής δικαιώσεως των ανά την Ευρώπη εθνικιστών, οι αντιδράσεις και οι ραγδαίες εξελίξεις που προκύπτουν από αυτήν την συγκυρία είναι αξιομνημόνευτες.

    Δημοσιεύτηκε: 19 Μάρτιος 2002

    Η κυβέρνηση σε συνεργασία με τον τύπο και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ έχει καλλιεργήσει την απολύτως λανθασμένη εντύπωση, ότι το φαινόμενο του ρατσισμού αποτελεί χαρακτηριστικό της ελληνικής ιδιοσυγκρασίας και είναι προϊόν της μισαλλοδοξίας και του σωβινισμού τους. Η άποψη αυτή είναι κακοπροαίρετη και αποπροσανατολιστική ακόμη και αν αντιπαρέλθουμε του γεγονότος ότι είναι κατ' εξοχήν ρατσιστική. Αποτελεί μία δόλια μεθόδευση δημιουργίας αισθημάτων ενοχής στον ελληνικό λαό, με σκοπό την εν λευκώ αποδοχή της αναμφισβήτητα αποτυχημένης μεταναστευτικής πολιτικής της κυβερνήσεως.

    Δημοσιεύτηκε: 22 Φεβρουάριος 2002

    Τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους πραγματοποιήθηκε μέσω της ηλεκτρονικής εκδόσεως της εφημερίδος μας, μία άτυπη σφυγμομέτρηση - τέτοιες δεν είναι άλλωστε όλες; - με σκοπό κάποιο συμπέρασμα για την γνώμη του κοινού μας σχετικά με το σημερινό εθνικιστικό κίνημα. Το ερώτημα που ετέθη ήταν: Τι ευθύνεται για την ανυπαρξία ισχυρού εθνικιστικού κινήματος στην Ελλάδα;

    Δημοσιεύτηκε: 01 Ιανουάριος 2002

    Προσφάτως, έξω από κάποια δικαστική αίθουσα, συναντήσαμε τον Φαήλο Κρανιδιώτη, ο οποίος μας έδωσε το αντίγραφο της κάτωθι δηλώσεως, η οποία υπεγράφη την 23η Οκτωβρίου του περασμένου έτους, εν μέσω τρομοκρατολογίας και ευρω-λογίας, από τον «δημοσιογράφο» κ. Μανώλη Βασιλάκη:

    Η δήλωση

    Αισθάνομαι την ανάγκη μετά από διάστημα πέραν της διετίας και συνεχείς δικαστικούς αγώνες να περατώσω μία σοβαρή εκκρεμότητα που ταλανίζει εμένα αλλά και άλλους.

    Δημοσιεύτηκε: 05 Δεκέμβριος 2001

    Στο προηγούμενο φύλλο είχα ασχοληθεί με τον διασυρμό ενός βιβλίου από την δημοσιογραφική ομάδα «Ιός» της Ελευθεροτυπίας, καθώς και τις προσπάθειες που έγιναν για την αποτροπή της εκδόσεώς του. To γεγονός αυτό δεν αποτελεί προϊόν κάποιας βεντέτας απέναντι στα συγκεκριμένα πρόσωπα. Ήταν απλώς ένα καλό παράδειγμα, για να δείξουμε σε πιο βαθμό φτάνει η υποκρισία του πολιτικού, αλλά και του δημοσιογραφικού κατεστημένου της χώρας.

    Δημοσιεύτηκε: 02 Νοέμβριος 2001

    Προ ενός έτους είδαμε στις εφημερίδες να διαπομπεύεται ένας διάσημος ιστορικός, ο Ντέιβιντ Ίρβινγκ. Αιτία, ο αναθεωρητισμός αναφορικά στον αριθμό των Εβραίων - θυμάτων του 3ου Ράιχ. Ο Ίρβινγκ, μεταξύ άλλων δεν συμφωνούσε στην ποσότητα και την κατʼ αυτόν μεγαλοποίηση των αριθμών απέδιδε στον εβραϊκό δάκτυλο και δόλο, θεωρώντας ότι η παγκόσμια εβραϊκή κοινότητα εμπορευματοποιούσε τα θύματά της με σκοπό την αποκόμιση οικονομικών αλλά πολύ περισσότερο πολιτικών οφελών. Ο ίδιος εσύρθη σε έναν εξοντωτικό για την υπόληψη αλλά και την περιουσία του δικαστικό αγώνα.

    Δημοσιεύτηκε: 25 Σεπτέμβριος 2001

    Να γράψω κάτι για το κτύπημα, μιας και το φύλλο αυτό δεν προτίθεται να αναλωθεί σε όλη αυτή την σεναριολογία που ακούγεται. Μήπως δεν έχουν ακουσθεί ήδη όλες οι εκδοχές; Μάλλον όχι. Και να είχαν ακουσθεί; Και να ξέραμε, αν θέλετε, τον πραγματικό δράστη; Μήπως αυτό δεν είναι το πραγματικό πρόβλημα; Μεγάλη μερίδα του μεταπολιτευτικού πατριωτικού κινήματος έχει ανδρωθεί κάτω από την σκιά μίας ανεξάντλητης συνομωσιολογίας, η οποία συνήθως οδηγεί στον συνήθη ύποπτο. Ναι, καλά καταλάβατε. Αυτόν με την γαμψή μύτη, τα παγιότ και το κιπά. Βαρεθήκαμε.

    Σελίδες