Το αίσχος του πολυπολιτισμού

  • Δημοσιεύτηκε: 05 Ιανουάριος 2007

    Άκουσα, και ακόμα δεν τολμώ να πιστέψω στα αυτιά μου, ότι εφέτος στο Λονδίνο δεν εορτάσθηκαν τα Χριστούγεννα. Ένοιωσα δε πρόσθετη θλίψη, γιατί ειδικά το Λονδίνο ήταν η πιο όμορφη πόλη στον κόσμο αυτή την εποχή, ήταν ο ιδεότυπος των Χριστουγεννιάτικων γιορτών. Φυσικά, κανείς δεν εμπόδισε τους χριστιανούς Λονδρέζους να εορτάσουν: να πάνε στην εκκλησία, να ετοιμάσουν το παραδοσιακό εορταστικό δείπνο στο σπίτι τους, να στολίσουν το χριστουγεννιάτικο δένδρο. Αλλά οι πλατείες και τα δημόσια κτίρια δεν στολίστηκαν, οι δρόμοι δεν φωταγωγήθηκαν.

    Και τούτο γιατί το πολυπολιτισμικό Λονδίνο δεν μπορεί να προτιμά την μία θρησκευτική κοινότητα από τις άλλες: αφού κατοικούν σε αυτό μουσουλμάνοι, ισραηλίτες, ινδουιστές, τότε δεν θα γιορτάζεται δημόσια οποιαδήποτε θρησκευτική εορτή. Ιδού λοιπόν οι σκληρές συνέπειες της πολυπολιτισμικής φαντασίωσης: η απώλεια της ταυτότητας, αλλά εν τέλει και κάθε έννοιας της συλλογικότητας.

    Γιατί όμως ενώ η αξία της συλλογικότητας γενικά καταφάσκεται, οι εθνικές κοινότητες δεν δικαιούνται να εκφράζονται; Γιατί τα έθνη δεν επιτρέπεται να έχουν την θρησκεία ως στοιχείο της ταυτότητός τους; Και τι ακριβώς σημαίνει ένα αυστηρά λαϊκό κράτος; Καταλαβαίνουμε ότι εννοούν ένα κράτος που δεν έχει θρησκευτική τοποθέτηση. Μα, αφού το κράτος είναι η οργανωμένη πολιτική έκφραση της εθνικής κοινωνίας, και η εθνική κοινωνία έχει ως συγκροτητικό της στοιχείο, μεταξύ άλλων, και την θρησκευτική ταυτότητα, γιατί το κράτος δεν μπορεί να υιοθετεί και να υπερασπίζεται την ταυτότητα αυτή;

    Ο πολυπολιτισμός μάς στερεί ό,τι αγαπάμε από την συλλογική μας έκφραση, από την πολιτική μας έκφραση ως εθνικής κοινωνίας. Η δε ιδεολογία των δικαιωμάτων του ανθρώπου αποτελεί το ηθικό εργαλείο της παγκοσμιοποιήσεως. Μία λεπτή διάκριση στο σημείο αυτό: ουδέποτε αρνηθήκαμε τα ανθρώπινα δικαιώματα γιατί προστατεύουν το άτομα από τις τυχόν παραβάσεις του κράτους εναντίον τους. Η ιδεολογία όμως των δικαιωμάτων του ανθρώπου είναι κάτι πολύ παραπάνω από τα ανθρώπινα δικαιώματα: χρησιμοποιώντας τα ως αφετηρία, τα ερμηνεύει έτσι ώστε αρνείται την πολιτική σημασία οποιασδήποτε ταυτότητας. Έτσι δεν αρκείται στην μη προσβολή της θρησκευτικής ελευθερίας του ατόμου, αλλά αξιώνει την θρησκευτική και την εθνική ουδετερότητα.

    Ποιες είναι οι συνέπειες αυτής της ιδεολογικής θέσεως: Η διδασκαλία της τουρκικής στα ελληνικά σχολεία, η διαστρέβλωση της ελληνικής ιστορίας, η κατάργηση του εορτασμού των Χριστουγέννων, η κατάργηση των παρελάσεων, μαθητικών και στρατιωτικών, δηλ. η κατάργηση κάθε έκφρασης συλλογικότητας, ταυτότητας και κοινότητας από το κράτος.

    Εμείς έχουμε διαλέξει ποιον κόσμο υπερασπιζόμαστε: τον κόσμο του Έθνους και της Ελευθερίας, της ταυτότητας και της ανεξαρτησίας, της κοινότητας και των ατομικών δικαιωμάτων. Είναι καιρός να διαλέξουν και οι συμπολίτες μας «με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν».