Το αθόρυβο καλό

  • Δημοσιεύτηκε: 16 Οκτώβριος 2016
    Ο Κώστας Καρδαράς σε ομιλία του ως υποψήφιος δήμαρχος Καρδίτσας με το Ελληνικό Μέτωπο το 2002.

    Ο Κώστας Καρδαράς, ο φίλος και συμμαχητής στον άνισο αγώνα επιβίωσης που δίνει το έθνος μας, πέθανε την Τετάρτη. Μέτρησε βίο έως τα 61 χρόνια του. Τότε ο καρκίνος υποχρέωσε το ρολόι του να σταματήσει οριστικά. Ήταν ειδικός χειρουργός και υπηρετούσε στο Νοσοκομείο της Καρδίτσας από το 1988. Έφτασε μέχρι τον βαθμό του διευθυντή της Χειρουργικής Κλινικής και διετέλεσε πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Καρδίτσας. Δεν είναι λίγοι οι ασθενείς που οφείλουν την υγεία τους (ή και τη ζωή τους ακόμα) στον Κώστα, τον πάντοτε έτοιμο και πρόθυμο να βοηθήσει τον συνάνθρωπο.

    Τον όρκο του Ιπποκράτη τον τήρησε μέχρι κεραίας. Ταυτόχρονα, όμως, και χωρίς να του ζητηθεί από κανέναν, είχε δώσει μέσα του (με μόνο φοβερό μάρτυρα και κριτή τη συνείδησή του) τον όρκο του ενσυνείδητου Έλληνα. Από τα μικράτα του εντάχθηκε στον πατριωτικό χώρο και αρχικά στο ΕΝΕΚ, για να μην αφήσει ούτε μία ημέρα του βίου του δίχως δράση και συνεισφορά στην υπεράσπιση βωμών και των εστιών.

    Στην κηδεία του Κώστα ήρθαν για να μοιραστούν την θλίψη της απώλειας μαζί με τους οικείους του, εκατοντάδες φίλοι και ασθενείς του, από όλες τις αποχρώσεις του πολιτικού φάσματος. Οι ασθενείς του δεν εκτίμησαν μόνο τις δεξιότητες, αλλά και το αφιλοχρήματο του χαρακτήρα του και την αδαμάντινη συγκρότησή του. Το ήθος και ο νους, όπου υπάρχουν, εκδηλώνονται. Υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

    Συζητώντας πολλές ώρες με τον Κώστα, είχα την ευκαιρία να κατανοήσω ότι η ευφυΐα, η εξυπνάδα που λέμε, δεν υπάρχει δίχως αρετή και χωρίς αρετή το μόνο που εξασφαλίζεις είναι η δυστυχία. Οι πονηροί, οι καπάτσοι, οι επιτήδειοι, οι καταφερτζήδες εγκληματίες πολλά μπορούν να κάνουν, αλλά όχι να ευτυχήσουν. Η ανοησία τους δεν το επιτρέπει. Γι’ αυτό και ο Χριστός είπε για τους σταυρωτές του ότι «ου γαρ οίδασι τι ποιούσι». Ο Κώστας είχε κρυστάλλινη σκέψη, άκαμπτη θέληση, φωτοβόλα νόηση. Καλό του ταξίδι. Συλλυπητήρια στην οικογένειά του.


    Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 14ης Οκτωβρίου 2016 της εφημερίδας «Δημοκρατία».