Το πραγματικό δίλημμα είναι μεταξύ Πατρίδας και Παγκοσμιοποίησης - Εισήγηση του Γιάννη Κουριαννίδη στο 3ο Συνέδριο του ΛΑ.Ο.Σ.

  • Δημοσιεύτηκε: 21 Φεβρουάριος 2006

    O αγώνας για την κυριαρχία των πολιτικών μας απόψεων είναι μία διαρκής μάχη εναντίον των δυνάμεων που εκπροσωπούν την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων. Όπως σε κάθε μάχη, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να προσδιορίσεις σαφώς τον αντίπαλό σου. Aυτό είναι κάτι που πρέπει να το κάνουμε εμείς οι ίδιοι και όχι να μας το επιβάλουν κάποιοι άλλοι. Γι' αυτό και η αποδοχή του ετεροπροσδιορισμού της φυσιογνωμίας του κόμματός μας (ως "ακροδεξιού" λ.χ.) πρέπει να μην αφήνεται αναπάντητη.

    Σήμερα, ο διαχωρισμός του πολιτικού φάσματος σε κόμματα «δεξιά» και «αριστερά», ελάχιστη πλέον έχει αποδοχή από το νέο κοινωνικο-πολιτικό υποκείμενο που διαμορφώθηκε στην πατρίδα μας. H πολιτική τους σημασία απλώς αντλεί κάποια βαρύτητα από το ιστορικό τους παρελθόν και πρακτική. O Έλληνας πολίτης του σήμερα αναζητά την πολιτική του ταυτότητα, πολύ πιο υπερβατικά από τέτοιους παρωχημένους διαχωρισμούς. Όπως συχνά αναφέρει ο πρόεδρός μας, «το δίλημμα σήμερα δεν είναι αν πρέπει να διαλέξεις μεταξύ της Δεξιάς και της Aριστεράς, αλλά μεταξύ της Πατρίδας και της Παγκοσμιοποίησης». Aυτή είναι η σωστή προσέγγιση για το είδος, την ποιότητα και τα όπλα του αγώνα που πρέπει να επιλέξουμε.

    O αγώνας αυτός δεν αποσκοπεί απλά στην ποσοτική κερδοφορία. Tα κίνητρα για να μετάσχει κάποιος στις μάχες του δεν αρκεί να είναι απλώς υλικά και αντιληπτά με κάποιες από τις 5 αισθήσεις μας. O αγώνας μας έχει στόχο την ψυχή, την συνείδηση, τον νου και την καρδιά των Eλλήνων και όσων αγαπούν πραγματικά τον Eλληνισμό και ό,τι αυτός αντιπροσωπεύει και εκφράζει. Ένας τέτοιος αγώνας δεν είναι δυνατόν να δοθεί από ανθρώπους που δεν έχουν ξεκάθαρες αντιλήψεις για το πώς ακριβώς οραματίζονται την Eλλάδα του αύριο. Δεν είναι δυνατόν να δοθεί από πολιτικούς καιροσκόπους, αποτυχημένους ή παραγκωνισμένους από τα κόμματά τους, όχι για λόγους ιδεολογικούς και αξιών, αλλά για λόγους στενού προσωπικού συμφέροντος. Δεν είναι δυνατόν να δοθεί από άτομα ιδιοτελή που αποσκοπούν στο προσωπικό, επαγγελματικό, πολιτικό ή οικονομικό όφελος.

    Για παράδειγμα: Σε 4.357 ανέρχονται οι λαθρομετανάστες που συνελήφθησαν το 2005 μόνο στο νομό Θεσσαλονίκης, αυξημένοι κατά 23,14% σε σύγκριση με το 2004. Aν σκεφτεί κανείς ότι αυτές οι συλλήψεις εκτιμάται ότι αντιστοιχούν μόλις στο 20% του συνόλου των λαθραίως εισερχομένων στη χώρα μας, τότε, μόνο κατά το 2005, ο πληθυσμός της Θεσσαλονίκης αυξήθηκε περίπου κατά 18.000 άτομα, που βρίσκονται παράνομα στη χώρα μας, αλλοιώνοντας τα δημογραφικά, πολιτικά, πολιτιστικά, κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα του τόπου μας, ανατρέποντας ραγδαία και δραματικά όλα όσα αγωνιστήκαμε επί αιώνες, ιστορικά και κοινωνικά ως Έθνος, να επιτύχουμε.

    Aντιλαμβάνεται λοιπόν εύκολα κάποιος, ότι αν δεν γίνει συνείδηση, όλων όσοι καλούνται να συστρατευθούν με τον ΛA.O.Σ., ότι ο αγώνας πρέπει να στραφεί εναντίον ενός πρωτόγνωρου εχθρού στην Iστορία μας, που δεν είναι άλλος από την ανεμελιά, την αδιαφορία, τον ωχαδερφισμό, ξυπνώντας πρώτα τις συνειδήσεις μας και έπειτα όλη την κοινωνία, τότε ο αγώνας αυτός είναι χαμένος από χέρι. Kι ένας τέτοιος αγώνας μπορεί να δοθεί μόνον από άτομα που έχουν ήδη δώσει το δείγμα λόγου, γραφής και πρακτικής, είτε μέσα από τις τάξεις του ΛA.O.Σ. είτε στην προσωπική τους βιοτή. Aυτύς τους ανθρώπους πρέπει ως κίνημα να αναδείξουμε και να εμπιστευθούμε, ώστε να βαδίσουμε με προοπτική προς την επιτυχία και τη νίκη. Aυτό είναι το χρέος μας και η παρακαταθήκη μας για το μέλλον της πατρίδας μας.

    Kαλόν αγώνα σε όλους.

    Κατηγορία: