Το τέμενος στο Βοτανικό

  • Δημοσιεύτηκε: 20 Οκτώβριος 2010

    «Ες το Δημόσιον Σήμα, ο εστίν επί του καλλίστου προαστίου της πόλεως και αεί εν αυτώ θάπτουσι τους εκ των πολέμων...»

    Η ιδέα της δημιουργίας ενός τεραστίων διαστάσεων ισλαμικού τεμένους δεν είναι νέα στην Ελλάδα. Ήδη, χρόνια προ της Ολυμπιάδος, οι ελληνικές κυβερνήσεις δέχονταν πιέσεις από διεθνείς κύκλους, από ισλαμικές χώρες και από διάφορα άλλα κέντρα, να επιτρέψει την κατασκευή ενός τέτοιου τεμένους ή και ενός ολόκληρου ισλαμικού κέντρου σε κάποιο σημείο της Αττικής.

    Τα συμφέροντα που υπάρχουν γύρω από μία τέτοια πρωτοβουλία είναι πολλά, καθώς η ευρωπαϊκή εμπειρία έχει διδάξει, ότι όπου κατασκευάστηκαν μεγάλα τεμένη και ισλαμικά κέντρα αναπτύχθηκαν, κατ' αρχάς, ειδικές αγορές για το συγκεκριμένο κοινό που συγκεντρώνεται σ' αυτά. Η εμπορική διάσταση του θέματος είναι ίσως η πιο αθώα, καθώς θα μπορούσε από μόνη της να σημάνει μία εμπορική αναβάθμιση της περιοχής που θα φιλοξενήσει το τέμενος. Η πιθανότητα όμως αυτή υποχωρεί μπροστά στις υπόλοιπες παραμέτρους του ζητήματος.

    Σκάνδαλο;

    Εδώ και έναν χρόνο έχει επέλθει μία συμφωνία, της οποίας η νομική υπόσταση είναι μάλλον ασαφής και σαθρά, σύμφωνα με την οποία το Πολεμικό Ναυτικό, διά στόματος του νυν υπουργού Εθνικής Αμύνης Ευαγγέλου Βενιζέλου, παραχώρησε τον χώρο Κέντρου Συντηρήσεως Αυτοκινήτων Ναυτικού (ΚΣΑΝ) στον Βοτανικού για την δημιουργία Ισλαμικού Τεμένους, καθώς και μία άλλη έκταση στην Δυτική Αττική για την δημιουργία μουσουλμανικού νεκροταφείου.

    Ας μην ξεχνάμε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση διασύρθηκε σε μεγάλο βαθμό από ένα σκάνδαλο που αφορούσε παράνομη χρηματοδότηση της Μονής Βατοπεδίου και σήμερα η κυβέρνηση παραχωρεί σε μουσουλμάνους μία έκταση 17 στρεμμάτων, αμύθητης χρηματικής αλλά και ιστορικής αξίας για την κατασκευή τζαμιού 850 τ.μ. (!!!), την οποία θα χρηματοδοτήσει εξ' ολοκλήρου. Μόνον η μεταφορά της βάσεως από το σημείο στοιχίζει στον Έλληνα φορολογούμενο 2,5 εκ. ευρώ.

    Ηθικές ενστάσεις

    Πέραν της οικονομικής και νομικής διάστασης του ζητήματος, για την οποία εκκρεμούν προσφυγές και αγωγές κατά του Πολεμικού Ναυτικού και της πολιτικής ηγεσίας του, υπάρχουν και σοβαρότατες ηθικές ενστάσεις για την δημιουργία του τεμένους στο συγκεκριμένο σημείο.

    Εκατέρωθεν της Ιεράς Οδού, του δρόμου που διασχίζει τον σημερινό Βοτανικό, ενός αρχαίου δρόμου, βρισκόταν το Δημόσιον Σήμα. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα πολεμικά μνημεία στην ιστορία, αφού στην έκταση αυτή βρίσκονται οι τάφοι των σημαντικότερων ηρώων της αρχαίας ιστορίας μας, όπως του Περικλέους, του Θρασυβούλου, του Κλεισθένους, του Λυκούργου, Σόλωνος και πολλών άλλων. Είναι λοιπόν, αν μη τι άλλο, βλάσφημο, εκεί που ετάφησαν οι πατέρες της σύγχρονης δημοκρατίας, να δημιουργηθεί ένας τόπος λατρείας μίας θρησκείας που εχθρεύεται όσο καμμία άλλη την δημοκρατία και την ελευθερία που αυτοί δίδαξαν και εφήρμοσαν, για να συγκεντρώνονται εκεί άνθρωποι που δεν έχουν καμμία σχέση με τον πολιτισμό και τις αξίες που οι προσωπικότητες αυτές εξέπεμψαν σε όλον τον δυτικό κόσμο.

    Πολιτισμικά

    Κι εδώ έρχεται και η πολιτισμική διάσταση του θέματος, καθώς η κατασκευή ενός τόσο μεγάλου τεμένους, σε μία τόσο μεγάλη έκταση μαρτυρά -χωρίς μέχρι στιγμής να έχουν δοθεί στην δημοσιότητα κάποια σχέδια- αφενός ότι η επιβλητικότητα του συγκεκριμένου οικοδομήματος θα είναι μεγάλη και αφετέρου ότι η συγκέντρωση πληθυσμών και σχετικών δραστηριοτήτων με ξένη, αλλά και ομοιογενή πολιτισμική ταυτότητα θα είναι πολύ υψηλή.

    Αποτέλεσμα αυτών θα είναι το τέμενος να δεσπόζει θεάμενο από την Ακρόπολη και από άλλα υψηλά σημεία της πόλεως, αλλοιώνοντας αισθητά την εικόνα της, την στιγμή που η ελληνική πολιτεία δεν επέτρεψε ποτέ την ανέγερση ουρανοξυστών και άλλων επιβλητικών κτιρίων μόνο και μόνο για να μην μειώνουν την δεσπόζουσα θέση που κατέχει η Ακρόπολη ως το ορόσημό της παγκοσμίως.

    Η δε συγκέντρωση πληθών μουσουλμάνων στον Βοτανικό, αν κρίνουμε από το τι συνέβη σε χώρες όπως η Ολλανδία που επέτρεψαν ανάλογες ανεγέρσεις τζαμιών, είναι βέβαιο ότι θα υποβαθμίσει την περιοχή του Βοτανικού, του οποίου η αναμόρφωση είχε σταματήσει πριν κάποια χρόνια, από όλους εκείνους που εξανίστανται σήμερα υπέρ της ανεγέρσεως του τεμένους. Οι κάτοικοι της συγκεκριμένης περιοχής δεν επιθυμούν μία τέτοια εξέλιξη, διότι γνωρίζουν ότι η γειτονιά τους θα έχει χειρότερη τύχη και από εκείνην του Αγ. Παντελεήμονος.

    Αν όχι εκεί πού;

    Η απάντηση στο ερώτημα, πού θα μπορούσε να ανεγερθεί ένα τέτοιο τζαμί είναι απλή: Πουθενά! Είναι γνωστό κατ' αρχάς, ότι η ισλαμική θρησκεία, εν αντιθέσει με την χριστιανική δεν προϋποθέτει την ύπαρξη ναών για να τελούνται τα μυστήρια και οι τελετές της. Κάθε κλειστός χώρος είναι εν δυνάμει τζαμί για τους μουσουλμάνους και ως εκ τούτου, η ανέγερση ενός μεγάλου τεμένους αποσκοπεί στην υπερσυγκέντρωση των πιστών της συγκεκριμένης θρησκείας και σε τίποτε άλλο και άρα στην γκετοποίηση μίας ακόμη περιοχής. Είναι λοιπόν προτιμότερο να δοθούν ειδικές άδειες για την δημιουργία κατά τόπους χώρων λατρείας σε κτίρια που θα είναι συμβατά με τον αρχιτεκτονικό τους περιβάλλον και δεν θα επηρεάζουν την πολιτισμική ταυτότητα μίας περιοχής. Συν τοις άλλοις, κανείς δεν έχει απαντήσει στο ερώτημα ως προς το ποια από όλες τις ισλαμικές σέκτες θα εκκλησιάζεται στο εν λόγω τέμενος, την ώρα που οι ομάδες αυτές έχουν πρωταγωνιστήσει σε αιματηρές συρράξεις μεταξύ τους στο παρελθόν, τόσο σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες όσο και στην Αθήνα.

    Χαριτολογώντας βέβαια, θα μπορούσε κανείς να αντιπροτείνει, το τέμενος να ανεγερθεί στην Εκάλη, στην Πολιτεία ή στην Βούλα, τόπους διαμονής των περισσοτέρων υποστηρικτών του, όμως είναι περιττό να εικάσουμε καν τους λόγους για τους οποίους αυτό δεν θα γινόταν ποτέ.

    Υποχρέωσή μας

    Η συντριπτική πλειονότητα των μουσουλμάνων που βρίσκονται στην Ελλάδα έχουν διέλθει τα σύνορά μας παράνομα και άρα είναι λαθρομετανάστες. Ακόμη και εάν κάποιοι λίγοι εξ αυτών έχουν νομιμοποιηθεί -οι περισσότεροι το αποφεύγουν συστηματικά παρά τις τόσες ευκαιρίες που είχαν- η Ελλάδα έχει εξαντλήσει τις όποιες υποχρεώσεις της απέναντί τους, παρέχοντάς τους δωρεάν όλες τις υποδομές και τα ευεργετήματα για τα οποία οι Έλληνες για δεκαετίες έχυσαν αίμα και ιδρώτα, δουλεύοντας σκληρά, αγωνιζόμενοι και υποβαλλόμενοι σε μία αιώνια λιτότητα.

    Καμία λοιπόν υποχρέωση δεν υπάρχει από μέρους της Ελλάδος να ενδώσει στις όποιες απαιτήσεις τους και μάλιστα σε μία περίοδο όπου δοκιμάζεται οικονομικά αλλά και κοινωνικά. Τα παραδείγματα των χωρών που έπραξαν το αντίθετο, όπως η Γερμανία και η Ολλανδία είναι πολύ πρόσφατα, συνάδουν προς αυτήν την κατεύθυνση. Είναι δε καιρός, οι κυβερνώντες να πάψουν να αγνοούν επιμόνως την λαϊκή βούληση, η οποία είναι κατ' εξοχήν ενάντια σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες.