Το ταξίδι του μέλιτος τελείωσε

  • Δημοσιεύτηκε: 26 Οκτώβριος 2019

    Προεκλογικά η δύναμη της Νέας Δημοκρατίας ήταν το «να πέσει ο Τσίπρας και βλέπουμε». Το σλόγκαν αυτό, όσο και αν δεν ήταν επίσημο, όσο και αν από κάποιους πολεμήθηκε, ήταν αυτό που εξέφραζε την μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων που πήγαν στην κάλπη, που κινητοποιήθηκαν. Γιατί πραγματικά τα χρόνια της συγκυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου άφησαν πληγές στο σώμα της πατρίδας μας. Πληγές που καλείται η κυβέρνηση Μητσοτάκη να επουλώσει.

    Οι 100 ημέρες που πέρασαν από την άνοδο της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία αποτελούν ένα κομβικό σημείο, που πρέπει να εξετάσουμε. Σε αυτές τις 100 ημέρες μπορεί κάποιος να πει ότι το «ταξίδι του μέλιτος» μεταξύ ελληνικού λαού και κυβέρνησης για τα επόμενα τέσσερα σχεδόν χρόνια τελειώνει. Παρόλο που αυτό μπορεί να μην γίνεται αντιληπτό από τον τρόπο με τον οποίον τα συστημικά ΜΜΕ αντιμετωπίζουν τα κυβερνητικά πρόσωπα, η αλήθεια είναι ότι στον κόσμο έχει αρχίσει η μουρμούρα. Μία μουρμούρα που έρχεται από αρκετές πλευρές. Λίγο από τις Πρέσπες, λίγο από τα νησιά του Ανατολικού και του Βόρειου Αιγαίου, λίγο από τις πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας που μετατρέπονται με το ζόρι σε πολυπολιτισμικές.

    Η Νέα Δημοκρατία, ως κόμμα εξουσίας, δεν έχει το περιθώριο χρόνου που οι αριστεριστές άφησαν στον ΣΥΡΙΖΑ. Η Νέα Δημοκρατία, ως κόμμα που εκπροσωπεί τον δεξιό κόσμο, δεν έχει το περιθώριο να «μπουκώσει στόματα» με τον τρόπο που έκανε το ΠΑΣΟΚ τουλάχιστον, βολεύοντας μαζικά κόσμο δεξιά και αριστερά. Υπό αυτή την έννοια είναι «αδικημένη» σε σχέση με το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα.

    Το τέλος του ταξιδιού του μέλιτος όμως δεν σημαίνει και διαζύγιο. Αυτό είναι στο χέρι της κυβέρνησης. Εάν συνεχίσει να ασκεί πολιτική αφ’ υψηλού, εάν συνεχίσει να αφήνει την «ποταμίσια» και «κεντροαριστερή» πτέρυγά της να λειτουργεί δίχως να δίνει λόγο στην βάση της, τότε θα έλθει και αυτό. Εάν συνεχίσει να «παραδειγματίζει» τις τοπικές οργανώσεις με διαγραφές, για να γίνει αρεστή σε ένα απροσδιόριστο Κέντρο, που προφανώς ορίζεται από ... την «Αυγή» με όρους πολιτικής ορθότητας, τότε θα έλθει το διαζύγιο.

    Και ο ρόλος του «πυροσβέστη» που διαδραματίζουν κάποια στελέχη της, δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρον. Στο τέλος θα κάνουν κακό στον ίδιο τους τον εαυτό, καθώς δεν θα γίνονται πιστευτοί από καμία πλευρά. Εάν η Νέα Δημοκρατία δεν θέλει να ξαναζήσει το 2015, με τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που την εγκατέλειψαν, καλά θα κάνει να αναπτύξει κανάλια επικοινωνίας με την βάση της. Είναι τόσο απλό.

    Κατηγορία: