Χάιντερ και Ευρωπαϊκή Ένωση

  • Δημοσιεύτηκε: 05 Φεβρουάριος 2000

    Ορκίστηκε στις 4 Φεβρουαρίου στην Βιέννη η νέα αυστριακή κυβέρνηση συνασπισμού μεταξύ του κόμματος της Ελευθερίας και του Λαϊκού κόμματος. Θεωρητικά ο σχηματισμός μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης θα έπρεπε να μην αποτελεί είδηση στον σύγχρονο κόσμο. Δυστυχώς την ίδια στιγμή ακροαριστεροί και άλλοι περιθωριακοί διαδηλωτές προσπάθησαν να εισβάλλουν στο προεδρικό μέγαρο, προκαλώντας πρωτοφανή για την Αυστρία επεισόδια. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο υποτιθέμενος υπερασπιστής της Ευρώπης και της δημοκρατίας, αντί να καταδικάσει τα επεισόδια, επιτέθηκε με ιδιαίτερο έντονο τρόπο κατά της νέας αυστριακής κυβέρνησης: ανακοίνωσε ότι αποκλείει από κάθε ευρωπαϊκό αξίωμα την Αυστρία, θα συνεχίσει όμως να λαμβάνει τις αυστριακές εισφορές. Ο λόγος; Το Κόμμα της Ελευθερίας και ο αρχηγός του Γεώργιος Χάιντερ. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση το Κόμμα της Ελευθερίας είναι ακροδεξιό και ο ηγέτης του ένας νέος Χίτλερ. Ας ερευνήσουμε μαζί τις κατηγορίες.

    Καταρχάς πρέπει να παρατηρήσουμε ότι νομικώς η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα να παρεμβαίνει στις δημοκρατικές διαδικασίες των χωρών-μελών, όπως η Αυστρία. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό τον έλεγχο σοσιαλιστικών και φιλελεύθερων κυβερνήσεων, κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση από εκείνη των ιδρυτών της (Ντε Γκωλ και Αντενάουερ). Η Ευρωπαϊκή Ένωση θεμελιώθηκε πάνω στην ανεξαρτησία των χωρών-μελών και αποσκοπούσε να προστατεύσει τα μέλη της από εξωευρωπαϊκές επεμβάσεις. Ανάμεσα στους στόχους της δεν ήταν ούτε το κοινό νόμισμα, ούτε μια κεντρική κυβέρνηση, ούτε ένας ενιαίος στρατός, ούτε ένας μη-ελέξιμος πρόεδρος (αλήθεια πόσοι Ευρωπαίοι ξέρουν το όνομα του;), καθώς όλα αυτά αντιβαίνουν στη βασική αρχή της ανεξαρτησίας των χωρών-μελών. Συνεπώς η Ευρωπαϊκή Ένωση παραβίασε κατάφωρα τις ιδρυτικές αρχές της, επειδή κινήθηκε κατά της ανεξαρτησίας της Αυστρίας και επιπλέον υπέρ μιας εξωευρωπαϊκής επέμβασης, καθώς πρώτη μια ασιατική χώρα (το Ισραήλ) είχε ξεκινήσει τον όλο θόρυβο.

    Ο παραλληλισμός του Χάιντερ με τον Χίτλερ μόνο γέλιο μπορεί να προκαλέσει σε όσους γνωρίζουν ιστορία. Ο Χάιντερ δεν επιδιώκει την ανατροπή της δημοκρατίας, όπως ο Χίτλερ, μάλλον οι αντίπαλοι του δεν σέβονται την Αυστριακή δημοκρατία. Ο Χάιντερ δεν έχει διανοηθεί ή διαπράξει πραξικόπημα, όπως ο Χίτλερ το 1923 στο Μόναχο, ούτε έχει εκθέσει ολοκληρωτικές απόψεις σε βιβλίο, όπως ο Χίτλερ στο βιβλίο ο Αγών μου. Η Αυστρία δεν υποφέρει από καμιά οικονομική κρίση, όπως η Γερμανία στον μεσοπόλεμο, ούτε έχει εθνικές μειονότητες σε γειτονικά κράτη, όπως η μεσοπολεμική Γερμανία στην Σουδητία και το Δάντσιχ. Όσο για τις δηλώσεις Χάιντερ περί ορθής εργασιακής πολιτικής στο Τρίτο Ράιχ, ανοίξτε οποιοδήποτε οικονομολογικό βιβλίο για τον μεσοπόλεμο και θα διαπιστώσετε πως παρόμοια ενεργητική εργασιακή πολιτική εφάρμοσε και η Αμερική του Ρούζβελτ για να ξεπεράσει την οικονομική κρίση του κραχ του 1929.

    Η ταχύτητα και η οξύτητα με την οποία επενέβη η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως προσπάθεια αποκλεισμού από την εξουσία ακραίων κομμάτων. Γιατί δεν επέδειξε όμως την ίδια ευαισθησία η Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν σε δύο από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες, στην Γαλλία και στην Ιταλία, βρίσκονται στην κυβέρνηση οπαδοί της πιο βάρβαρης και αποτυχημένης ιδεολογίας του 20ου αιώνα, του κομμουνισμού; Η εξήγηση είναι απλή: οι κομμουνιστές υποστηρίζουν, όπως και οι διεθνοφιλελεύθεροι, τον αφευρωπαϊσμό της Ευρώπης μέσω της παράνομης εισόδου μεταναστών από χώρες του Τρίτου Κόσμου. Ενώ κομμουνισμός και διεθνοφιλελευθερισμός διέλυσαν εκ θεμελίων τις αγροτοκτηνοτροφικές κοινωνίες της Αφρικής και της Ασίας, τώρα δήθεν θλίβονται για τους οικονομικά εξαθλιωμένους Αφρικανούς και Ασιάτες, οι μεν κομμουνιστές για να αποκτήσουν επιτέλους οπαδούς, οι δε διεθνοφιλελεύθεροι για να αποκτήσουν φθηνό ανειδίκευτο εργατικό δυναμικό. Και όταν κάποιο ευρωπαϊκό έθνος αντιδρά, τότε προσπαθούν να το απομονώσουν για να συνεχίσουν ανενόχλητοι το έργο τους. Κυριολεκτικά φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης.

    Την ίδια στιγμή που επιβάλλουν κυρώσεις στην Αυστρία, συνομιλούν με την Τουρκία για την ένταξη της. Η Αυστρία είναι μια σταθερή δημοκρατία εδώ και δεκαετίες, χωρίς καμία παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αντίθετα η ασιατική και μουσουλμανική Τουρκία είναι παγκόσμιος πρωταθλητής στις παραβιάσεις τους και ουδεμία σχέση θα έπρεπε να έχει με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Ας μην κουράζονται όμως αδίκως οι εχθροί της Ευρώπης. Η ελπίδα για μια ισχυρή και ανεξάρτητη Ευρώπη, που γεννήθηκε στην Αυστρία στις 4 Φεβρουαρίου, σύντομα θα φτερουγίσει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μακάρι και στην κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού, την Ελλάδα!

    Κατηγορία: