20 χρόνια ΔΑΠ-ΝΔΦΚ: μία ιστορία πανεπιστημιακής αριστεροκρατίας

  • Δημοσιεύτηκε: 17 Μάιος 2007

    Φέτος η φοιτητική παράταξη της Ν.Δ. έκλεισε είκοσι χρόνια από την στιγμή που οι αγώνες της μαχητικής -τότε- γαλάζιας γενιάς, την ανέδειξαν ως πρώτη δύναμη στα Πανεπιστήμια. Μία εποχή που η Αριστερά, στις πιο ακραίες της μορφές, ήταν κυρίαρχη μέσα στα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, φτάνοντας στο σημείο να ανεβάζει και να κατεβάζει καθηγητές και διώκοντας με την πιο ωμή πολιτική βία κάθε αντίθετη άποψη, η επικράτηση της ΔΑΠ φάνταζε ως η αρχή μίας άλλης εποχής. Είκοσι χρόνια μετά θα φανταζόταν κανείς ότι η κυριαρχία της ΟΝΝΕΔ στα Πανεπιστήμια θα είχε αλλάξει εντελώς την εικόνα, βγάζοντας στο περιθώριο τις αντιδημοκρατικές φωνές της ακροαριστεράς, στηρίζοντας τους καθηγητές που θα προωθούσαν τις ιδέες της Ελλάδος και της Ορθοδοξίας, και συντρίβοντας τις αναρχικές ομάδες πολιτικής βίας που καταστρέφουν τα Ιδρύματα.

    «Εικόνες από έναν άλλο κόσμο», θα πει ο κάθε φοιτητής που ζεί την πραγματικότητα των Ελληνικών ΑΕΙ και ΤΕΙ. Η Άκρα Αριστερά είναι η δύναμη εκείνη που ελέγχει τα Ελληνικά πανεπιστήμια επιβάλλοντας τις ορέξεις της, ασκώντας βία, προωθώντας ανθέλληνες καθηγητές και μετατρέποντας τα ιδρύματα σε άνδρα κουκουλοφόρων που καταστρέφουν σε κάθε ευκαιρία την περιουσία τους. Είκοσι χρόνια κυριαρχίας της ΔΑΠ και το καθηγητικό κατεστημένο παραμένει διεθνιστικό, αντιορθόδοξο και ενίοτε απροκάλυπτα ανθελληνικό. Είκοσι χρόνια κυριαρχίας της ΔΑΠ και οι ακροαριστεροί διαλύουν τις συνελεύσεις όποτε τους καπνίσει, επιβάλουν καταλήψεις με ισχνές μειοψηφίες, διώκουν κάθε αντίθετη άποψη. Είκοσι χρόνια κυριαρχίας της ΔΑΠ και οι κουκουλοφόροι έχουν κάνει τις πανεπιστημιουπόλεις άντρα τους, μετατρέποντας το άσυλο ιδεών σε άσυλο εγκληματιών, εμπόρων ναρκωτικών, και τραμπούκων.

    Και τι κάνει η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ; Πολύ ωραία πάρτυ, με εταιρίες χορηγούς που διαφημίζουν την πραμάτεια τους, με καλλιτέχνες του Fame Story, και με κυρίαρχη την φήμη ότι εκεί θα μπορέσεις χωρίς να ξοδευτείς ιδιαίτερα να «χτυπήσεις και καμιά καλή ΔΑΠίτισα». Παραμένει αμίμητη η αφίσα του περσινού πάρτυ της ΔΑΠ Νομικής, που καλούσε τους φοιτητές με την φωτογραφία ενός μοντέλου και το σύνθημα «πάρτη με 1 Ευρώ»! Όταν η σεξουαλική στέρηση επιβάλει το πλαίσιο των πολιτικών συνθημάτων...

    Το φετινό κεντρικό σύνθημα της ΔΑΠ είναι εορταστικό, και με την εικόνα ενός βιβλίου μας ενημερώνει ότι «συνεχίζουν να γράφουν ιστορία». Μοιραία ο συνειρμός μας οδηγείται στο βιβλίο Ιστορίας που εξέδωσε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Μοιραία οδηγείται στην καθηγήτρια κ. Ρεπούση, που ποτέ της δεν είδε την αντίδραση για τις -επί έτη- ανθελληνικές της διδασκαλίες, από την ΔΑΠ που κυριαρχεί στην σχολή της. Όπως δεν την είδαν και τόσοι άλλοι καθηγητές που έχουν το θράσος μέσα στα ελληνικά Πανεπιστήμια να κάνουν πληρωμένη ανθελληνική προπαγάνδα. Οι αποχές από τα μαθήματα καθηγητών, που την δεκαετία 80 οργάνωναν οι αριστερές παρατάξεις, οδηγώντας πολλούς άξιους καθηγητές στο σπίτι τους, είναι μία πρακτική αγώνος που η ΔΑΠ προτίμησε να αγνοήσει, αφήνοντας ανενόχλητο το καθηγητικό κατεστημένο που έστησε το ΠΑΣΟΚ.

    20 χρόνια κυριαρχίας της ΔΑΠ. 20 χρόνια ανενόχλητης πανεπιστημιακής αριστεροκρατίας...

    Κατηγορία: