Eurovision: Ο επιθανάτιος ρόγχος της αριστερίστικης ατζέντας

  • Δημοσιεύτηκε: 16 Μάιος 2014

    Το αποτέλεσμα της τελευταίας Eurovision ήταν πραγματικά ... συγκλονιστικό. Ο τύπος με το στήθος και το μούσι χαιρετίστηκε ως νίκη για την ανεκτικότητα και ως ανταπάντηση στο κύμα της «ομοφοβίας», όπως ανέφεραν τα μεγάλα μήντια της «φιλελεύθερης» πτέρυγας στην Ευρώπη που πανηγύριζαν.

    Αλλά, όπως φαίνεται, οι Ευρωπαίοι πολίτες, αυτοί που ψήφισαν τουλάχιστον, δεν είχαν στο μυαλό τους να στείλουν ένα τέτοιο μήνυμα. Αντιθέτως αυτοί που το «έστειλαν» ήταν οι «κριτές» τους οποίους ορίζει η ίδια η διοργανώτρια αρχή. Και οι οποίοι με «εργολαβία» όπως φάνηκε ανέλαβαν να βγάλουν «νικήτρια» το τραβεστί/τρανσέξουαλ με το όνομα Κοντσίτα Βούρστ (λουκάνικο). Να πω την αλήθεια δεν μου πάει να χρησιμοποιήσω ούτε θηλυκό άρθρο, αλλά ούτε και αρσενικό, καθώς γράφω αυτό το άρθρο. Γι' αυτό χρησιμοποιώ το «ουδέτερο» και ελπίζω ότι δεν με πιάνει κάποιου είδους «αντιρατσιστικός νόμος».

    Αλλά για να επιστρέψουμε σε αυτό που λέγαμε, η αλήθεια είναι ότι οι Ευρωπαίοι τηλεθεατές, ακόμη και αυτού του κιτς διαγωνισμού τραγουδιού δεν ήθελαν να δώσουν την νίκη στο συγκεκριμένο άτομο. Και δεν τον ψήφισαν. Παρόλα αυτά όπως σε πολλά άλλα παραδείγματα της ευρωπαϊκής σκηνής δεν έχει σημασία το τι θέλουν οι πολίτες της Ευρώπης, αλλά το τι θέλουν συγκεκριμένες «ελίτ» να προωθήσουν.

    Ας δούμε δύο παραδείγματα. Και ας ξεκινήσουμε με την περισσότερο ανεκτική στους ομοφυλόφιλους Μεγάλη Βρετανία. Η Μεγάλη Βρεταννία όπως και η χώρα μας έδωσε «12άρι» στον/στην γενειοφόρο. Το αποτέλεσμα όμως επηρεάστηκε αποκλειστικά από την ψήφο των κριτών. Το μαθαίνουμε γιατί ήταν η πρώτη φορά που δόθηκαν ξεχωριστά αποτελέσματα για το κοινό και τους κριτές. Και αποκαλύπτεται η τρομακτική αναντιστοιχία μεταξύ των «καλλιτεχνών» της κριτικής επιτροπής και των απλών ανθρώπων.

    Η μεγαλύτερη αντίπαλος της/του τρανσέξουαλ ήταν η Πολωνία με κάποιες «σέξι» Πολωνές. Στην Μεγάλη Βρετανία το κοινό ψήφισε αυτές τις Πολωνές πρώτες, με δεύτερη την Ιρλανδία. Το ίδιο περίπου συνέβη και σε άλλες χώρες, με την Πολωνία να παίρνει την δεύτερη θέση και στην Ολλανδία. Ωστόσο, η επίσημη επιτροπή του Ηνωμένου Βασιλείου έδωσε τους μέγιστους 12 βαθμούς στο τρανσέξουαλ και υποβίβασε τις Πολωνές στην χαμηλότερη δυνατή θέση προκειμένου να μην «απειλήσουν» την Αυστρία.

    Αυτό όμως δεν συνέβη μονάχα στην Μεγάλη Βρετανία. Εντελώς τυχαία την τελευταία θέση έδωσαν οι κριτές στην Πολωνία και στην χώρα μας. Και φυσικά την πρώτη θέση στην Αυστρία. Οι Έλληνες θεατές παρόλα αυτά είχαν δώσει την πρώτη θέση στην Αρμενία και είχαν την Πολωνία στην πέμπτη θέση.

    Τα ίδια πάνω κάτω συνέβησαν και σε άλλες χώρες. Όταν οι διοργανωτές ερωτήθηκαν σχετικά με αυτές τις «αντιφάσεις» απάντησαν: «Αυτοί είναι οι κανόνες του παιχνιδιού. Φυσικά, μερικές φορές υπάρχουν αποκλίσεις μεταξύ της κριτικής επιτροπής και τηλεψηφοφορίας, αλλά αυτό είναι που κάνει την όλη διαδικασία ακόμα πιο συναρπαστική». Αυτό που δεν είπαν ήταν ότι στην πραγματικότητα ο οργανισμός τους αυτός εξυπηρέτησε μια συγκεκριμένη πολιτισμική ατζέντα των ακτιβιστών ομοφυλοφίλων, οι οποίοι επιζητούν την «νομιμοποίηση» τους, μέσω τέτοιων πολιτισμικών γεγονότων.

    Και αυτού του είδους η πολιτική ατζέντα δεν χρειάζεται κατά την λογική της «πολιτικής ορθότητας» και του «πολιτιστικού μαρξισμού» κανενός είδους λαϊκή νομιμοποίηση, αφού επιβάλλεται από τις συγκεκριμένες ελίτ. Τις οποίες αυτή την φορά εκπροσώπησαν οι «καταξιωμένοι» (από τα ίδια τα μήντια που προωθούν αυτές τις ατζέντες) ελίτ, που κατάφεραν να διαμορφώσουν ένα αποτέλεσμα ακριβώς όπως τους είπαν ή οι ίδιοι το ήθελαν. Αυτού του είδους όμως τα πολιτικά και ιδεολογικά χάσματα μεταξύ των ελίτ και των λαών, οδηγούν στην ριζοσπαστικοποίηση. Κάτι που θα φανεί άμεσα τις επόμενες εβδομάδες, στις ευρωεκλογές.

    Μπορεί πολλοί συμπολίτες μας να μην παίρνουν στα σοβαρά τις διάφορες Eurovision. Είναι όμως κάτι πολύ σοβαρό. Είναι ακριβώς ο πολιτιστικός μαρξισμός που διαισθανόμενος την κατάρρευση που έρχεται του συστήματος αξιών που έχει καλλιεργήσει προσπαθεί με όλο και περισσότερη μανία να εγκατασταθεί ως εξουσία προχωρώντας σε ολοένα και πιο ακραίες πράξεις. Οι οποίες όπως είναι φυσικό προκαλούν όλο και περισσότερη αντίδραση.

    Όμως αυτή η επιθετική προώθηση της ομοφυλοφιλικής ατζέντα όπως είναι φυσικό προκαλεί και αντιδράσεις. Η Ρωσία και οι σύμμαχοί της θεωρούν ότι η Eurovision είναι ηθικά τοξική μετά την νίκη Conchita Wurst και επιδιώκουν να δημιουργήσουν την δική τους «ευρασιατική» έκδοση του δημοφιλούς διαγωνισμού τραγουδιού που θα σέβεται τις παραδοσιακές ηθικές αξίες. Ρώσοι νομοθέτες έχουν προτείνει την δημιουργία μιας δική τους εκδοχή της Eurovision μετά από την νίκη της/του γενειοφόρου αυστριακής drag queen που προωθεί τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων.

    Οι βουλευτές της Ρωσικής Δούμας, χρησιμοποίησαν την λαϊκή οργή που βράζει στην Ρωσία (μετά και το συνεχές γιουχάισμα της ρωσικής συμμετοχής) προκειμένου να προωθήσουν αυτή ακριβώς την ιδέα ενός διαγωνισμού μουσικής που θα σέβεται τις οικογενειακές αξίες. Ακόμη και ο βουλευτής του κομμουνιστικού κόμματος Valery Rashkin δήλωσε στο interfax ότι «τα τελευταία αποτελέσματα της Eurovision εξήντλησαν την υπομονή μας, δεν μπορούμε να ανεχθούμε αυτή την ατελείωτη τρέλα». Αμέσως μαζί του συνετάχθη και ο πρόεδρος της Λευκορωσίας Λουκασένκοο οποίος δήλωσε ότι «η νίκη του Wurst συμβολίζει την ολοκληρωτική κατάρρευση των ηθικών αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

    Την ίδια στιγμή τεράστιες διαστάσεις έχει λάβει στην Ρωσία μία διαδικτυακή κίνηση η οποία ζητά από την Ρωσία να απαγορεύσει την είσοδο στην χώρα στο συγκεκριμένο τραβεστί. Ενώ τα κοινωνικά δίκτυα της χώρας έχουν γεμίσει φωτογραφίες με τα οποία δείχνουν νεαρούς άνδρες να ξυρίζουν τα μούσια τους εις έκφραση διαμαρτυρίας.

    Αυτό το αποτέλεσμα της Eurovision είναι σίγουρο ότι θα μείνει στην ιστορία. Ίσως ως το σημείο κορύφωσης της προσπάθειας να διαμορφωθεί μία Ευρώπη η οποία θα αποτελεί μία λίμνη ανηθικότητας και ένα σύμβολο αντιστροφής των προτύπων. Θα μείνει όμως σίγουρα στην ιστορία και ως το σημείο όπου αρχίζει όλο αυτό το πράγμα να καταρρέει. Γιατί η εικόνα του τραβεστί με τα μούσια ποτέ δεν θα μπορέσει να επιβληθεί ως «νορμάλ» στους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς. Και είτε από το εσωτερικό είτε από την Ρωσία οι αντιδράσεις ξεκίνησαν. Και είναι μόνον η αρχή.


    Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον Ελεύθερο Κόσμο την Πέμπτη 15 Μαΐου 2014.
    Κατηγορία: