O Oθέλλος παθαίνει ότι παθαίνει γιατί ζει σε μια κοινωνία που δεν καταλαβαίνει Συνέντευξη του τενόρου Γιάννη Χριστόπουλου

  • Δημοσιεύτηκε: 01 Αύγουστος 2014

    Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες παραστάσεις στο φετινό Φεστιβάλ Αθηνών είναι οι τέσσερις βραδιές του «Οθέλλου» του Τζιουζέπε Βέρντι από την Εθνική Λυρική Σκηνή στις 27, 29, 30 και 31 Ιουλίου σε σκηνοθεσία Γιάννη Κόκκου και μουσική επιμέλεια Μύρωνα Μιχαηλίδη. Εμείς μιλήσαμε με τον γνωστό τενόρο Γιάννη Χριστόπουλο που υποδύεται τον Κάσσιο και μιλήσαμε για τα ανεβάσματα της αριστουργηματικής όπερας του Βέρντι.

    Κύριε Χριστόπουλε κάνετε αυτήν την στιγμή πρόβες για τον «Οθέλλο» του Βέρντι που ανεβαίνει από 27 έως 31 Ιουλίου στο Ηρώδειο. Μπορείτε να μας μιλήσετε για τον «Οθέλλο» ως όπερα αλλά και τον ρόλο σας ως Κάσσιο;

    Ο «Οθέλλος» βασίστηκε στο ομώνυμο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Είναι πολύ γνωστή τόσο ως όπερα και ως θεατρικό έργο στο μουσικό και θεατρικό κοινό. Αναφέρεται στο πάθος και τον έρωτα του Οθέλλου για την Δεισδαιμόνα και πως ο Ιάγος χρησιμοποιώντας με πολύ επιτήδειο τρόπο γεγονότα, καταστάσεις τα οποία φαινομενικά ισχύουν, αλλά όχι κατά ουσία οδηγεί τον Οθέλλο στην απονενοημένη πράξη να σκοτώσει την γυναίκα που αγαπά.

    Τον έχω κάνει τον ρόλο του Κάσσιου το 2006 στο Ηρώδειο πάλι σε παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Τότε η σκηνοθεσία ήταν του Σπύρου Ευαγγελάτου και η μουσική διεύθυνση του Λουκά Καρατινού. Τώρα την σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιάννης Κόκκος και την μουσική διεύθυνση ο Μύρων Μιχαηλίδης. Είναι μεγάλη τιμή για μένα να ερμηνεύω τον ρόλο αυτό σε αυτή την καταπληκτική όπερα του Βέρντι και να δω ξανά τον ρόλο αυτόν του Κάσσιου υπό το φως της ωριμότητας που έχει επέλθει με τα χρόνια.

    Ο Βέρντι πως έβλεπε την όπερα; Ήταν η εποχή του βερντισμού ή όχι;

    Όταν γράφει ο Βέρντι τον «Οθέλλο» δεν έχει ακόμη ξεκινήσει επίσημα, εκείνο όμως που είναι διακριτό στην μουσική του Βέρντι, είναι ότι έχει προσχωρήσει πάρα πολύ στον τρόπο γραφής της μουσικής σύνθεσης. Είναι πολύ επηρεασμένος από τα μουσικά ρεύματα της εποχής του και ειδικά τον Βάγκνερ, όπως και ο Βάγκνερ επηρεάσθηκε από τον Βέρντι και αυτό μπορεί να το δει κανείς από τον «Ιπτάμενο Ολλανδό». Προσπάθησε με επιτυχία αναμφισβήτητα να εξελίξει την μουσική του γραφή, πατώντας στα ώριμα χρόνια του μπελ κάντο, αλλά με την πορεία των χρόνων και την μεγάλη πολυσχιδή δραστηριότητα που επέδειξε στην σύνθεση μουσικών έργων επιτυγχάνει κάτι μοναδικό. Να φαίνεται στην πορεία του χρόνου και στην εξέλιξη πως ο Βέρντι λαμβάνοντας το πρωτότυπο κείμενο το εντάσσει μέσα στην μουσική με έναν εκπληκτικό τρόπο αποτύπωσης των ανθρωπίνων συναισθημάτων μέσα από την μουσική με έναν εξαιρετικό τρόπο.

    Ο Βέρντι ήταν μεγαλειώδης συνθέτης, ο οποίος είχε το χάρισμα εκτός από το να γράφει τόσο όμορφη μουσική, να αντιλαμβάνεται μουσικά του τι γίνεται πάνω στην σκηνή. Για αυτό έμεινε και στην Ιστορία. Τα έργα του είναι έργα, τα οποία αποτυπώνουν πάρα πολύ γόνιμα την σκηνική δράση.

    Τι καινούργιο φέρνει η σκηνοθεσία αυτήν την φορά;

    Έχει ένα πολύ ωραίο και πολύπλοκο σκηνικό, το οποίο είναι εξπρεσιονιστικό, το οποίο προσπαθεί να αποτυπώσει την σύνθετη κατάσταση της ανθρώπινης κοινωνίας και των ανθρώπινων συναισθημάτων.

    Να πούμε ότι εξπρεσιονιστικό παίζει με το άσπρο-μαύρο και δείχνει την σύνθλιψη του σύγχρονου ανθρώπου από την μοίρα ή την κοινωνία.

    Ακριβώς. Η σκηνοθεσία είναι πιο σύγχρονη. Δεν είναι στην ιστορική εποχή όπου διαδραματίζονται τα γεγονότα, αλλά είναι μια άχρονη περίοδος όπως το ανεβάζει ο κύριος Κόκκος. Είναι δαιδαλώδες το σκηνικό με πάρα πολλές σκάλες, οι οποίες κάπου καταλήγουν σε κάποια αδιέξοδα, κάποιες είναι αδιέξοδες. Όντως παίζει πολύ το άσπρο-μαύρο απλώς τα κοστούμια δεν αναφέρονται σε μία συγκεκριμένη ιστορική περίοδο και σίγουρα όχι κάτι σύγχρονο επʼ ουδενί. Είναι στις αρχές του 20ου αιώνα, αλλά δεν αναφέρεται στην περίοδο της Ενετοκρατίας για την οποία είχε γράψει ο Σαίξπηρ.

    Μιλήστε μου για τον ρόλο σας ως Κάσσιος.

    Ο Κάσσιος δεν είναι σημαντικός ρόλος. Σημαντικοί ρόλοι είναι αυτοί του Οθέλλου, της Δεισδαιμόνας και του Ιάγου. Αλλά νομίζω ότι το βάρος όλης της όπερας, αλλά και του θεατρικού έργου είναι ο χαρακτήρας του Ιάγου, ο οποίος είναι ένας άνθρωπος άδειος, δεν πιστεύει πουθενά και επειδή δεν πιστεύει πουθενά είναι ικανός για το χειρότερο. Όταν ο άνθρωπος δεν πιστεύει πουθενά τείνει να πιστεύει μόνο στον εαυτό του με τον χειρότερο τρόπο και είναι ικανός να κάνει τα χειρότερα πράγματα. Δεν δέχεται την ανέλιξη του Οθέλλου. Δεν το δέχεται. Είναι ένας Βενετσιάνος ο οποίος βλέπει ένα Μαυριτανό να ανεβαίνει στα ύπατα αξιώματα.

    Έχει σχέση με ρατσισμό;

    Όχι δεν έχει καμία σχέση με ρατσισμό. Δεν έχει σχέση με τέτοια πράγματα. Μην ξεχνάμε ότι ο ΟΘέλλος παθαίνει ότι παθαίνει και γίνεται θύμα της δολοπλοκίας του Ιάγου γιατί έχει μπει σε μια κοινωνία, την οποία δεν μπορεί να καταλάβει. Ακριβώς επειδή δεν είναι Βενετός. Δεν μπορεί να καταλάβει τα ήθη και τα έθιμα και τον τρόπο με τον οποίο οι Βενετοί αντιλαμβάνονται τα πράγματα.

    Αν και δεν υπάρχει στην όπερα, αλλά υπάρχει στο θεατρικό του Σαίξπηρ, ο πατέρας της Δεισδαιμόνας, γιατί στο θεατρικό βλέπουμε τους γάμους της Δεισδαιμόνας και του Οθέλλου, ήταν ενάντια στον γάμο αυτό και κάποια στιγμή τον πλησιάζει και του λέει: «Αράπη, αφού κορόιδεψε τον πατέρα της θα κοροϊδέψει και εσένα». Και αυτό γιατί η Δεισδαιμόνα είναι δυνατός χαρακτήρας.

    Παντρεύεται τον άνθρωπο που αγαπά κόντρα στους γονείς της, κόντρα στον κοινωνικό περίγυρο και πάει ο πατέρας της ο πεθερός του Οθέλλου και λέει στον Οθέλλο: «Αφού κορόιδεψε εμένα θα κοροϊδέψει και εσένα». Αυτό είναι ένα σπέρμα αμφιβολίας που χωρίς να το ξέρει ο Ιάγος ο πατέρας της Δεισδαιμόνας έχει ανοίξει τον δρόμο για να μπει η αμφιβολία στην ψυχή και στο μυαλό του Οθέλλου. Ο τρόπος που παρουσιάζει τα γεγονότα ο Ιάγος στον Οθέλλο, δεν είναι δύσκολο να τον ξεγελάσει και να τον οδηγήσει στο συμπέρασμα γιατί έχει πλέξει έναν ιστό αράχνης πάρα πολύ επιμελώς και με επιδεξιότητα. Στο τέλος βέβαια αποκαλύπτονται όλα, αλλά είναι αργά, έχει ήδη σκοτώσει την Δεισδαιμόνα ο Οθέλλος.

    Οι παραστάσεις θα γίνουν 27, 29, 30, 31 Ιουλίου, εγώ θα είμαι στις 29 και 31 του μηνός.

    Έχετε να προσθέσετε τίποτα άλλο για την παράσταση;

    Οι παραστάσεις θα έχουν ένα πολύ υψηλό αισθητικό επίπεδο. Αυτό συμβαίνει σε όλες τις παραστάσεις του Γιάννη Κόκκου και είναι ευτυχία για εμάς να συνεργαζόμαστε με έναν τόσο διακεκριμένο σκηνοθέτη, σκηνογράφο που έχει κάνει τόσο μεγάλη καριέρα στο εξωτερικό. Είναι από τις ευτυχέστερες στιγμές της σταδιοδρομίας μου.

    Διανομή Οθέλλος: Ζόραν Τοντόροβιτς (27, 30) - Ρούντυ Παρκ (29, 31). Ιάγος: Γκεόργκε Γκαγκνίτζε (27, 30) - Δημήτρης Πλατανιάς (29, 31). Κάσσιος: Δημήτρης Φλεμοτόμος (27, 30) - Γιάννης Χριστόπουλος (29, 31). Δυσδαιμόνα: Αλεξία Βουλγαρίδου (27, 30) - Τσέλια Κοστέα (29, 31).


    Η συνέντευξη δόθηκε στον δημοσιογράφο Γιώργο Πισσαλίδη.
    Κατηγορία: